ఆటో, టాక్సీ డ్రైవర్లకు మరాఠీ భాషలో నైపుణ్యం తప్పనిసరి : ప్రభుత్వ నిర్ణయానికి వ్యతిరేకంగా మే 4 నుండి భారీ నిరసనలు

మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఆటో, టాక్సీ డ్రైవర్లకు మరాఠీ భాషలో నైపుణ్యం తప్పనిసరి చేస్తూ తీసుకున్న నిర్ణయం పెద్ద దుమారం రేపుతోంది. దీనిని నిరసిస్తూ మే 4 నుండి రాష్ట్రవ్యాప్త ఉద్యమాన్ని చేపట్టనున్నట్లు అతి పెద్ద ఆటో యూనియన్ అయిన 'ముంబై ఆటోరిక్షామెన్ యూనియన్' ప్రకటించింది. ఈ నిరసనల కారణంగా రాష్ట్రవ్యాప్తంగా ఆటో సేవలకు తీవ్ర అంతరాయం కలగవచ్చని, రోడ్లపై ఆటోల కొరత ఏర్పడే అవకాశం ఉందని యూనియన్ హెచ్చరించింది. రాష్ట్రవ్యాప్తంగా సుమారు 15 లక్షల మంది ఆటో డ్రైవర్లు ఈ నిరసనల్లో పాల్గొంటారని యూనియన్ నేతలు తెలిపారు. వీరిలో ముంబై మెట్రోపాలిటన్ రీజియన్ నుండే దాదాపు 5 లక్షల మంది ఉన్నారు. ప్రభుత్వం తన నిర్ణయాన్ని వెనక్కి తీసుకోకపోతే ప్రతిరోజూ ఆందోళనలు నిర్వహిస్తామని వారు స్పష్టం చేశారు. ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించే ముందు, ఏప్రిల్ 28న మహారాష్ట్ర రవాణా శాఖ మంత్రి ప్రతాప్ సర్నాయక్‌కు యూనియన్ వినతి పత్రం సమర్పించనుంది. మే 1 నుండి ఈ నిబంధన అమలులోకి రాకముందే దానిని ఉపసంహరించుకోవాలని వారు డిమాండ్ చేస్తున్నారు. యూనియన్ ప్రశ్న యూనియన్ నేత శశాంక్ రావు మాట్లాడుతూ.. సాధారణ ఆటో మరియు టాక్సీ డ్రైవర్లను మాత్రమే ప్రభుత్వం లక్ష్యంగా చేసుకుంటోందని విమర్శించారు. అక్రమంగా నడుస్తున్న బైక్ టాక్సీలపై ఎలాంటి చర్యలు లేవని, క్యాబ్ అగ్రిగేటర్ల (Ola, Uber వంటివి) డ్రైవర్లకు ఇటువంటి భాషా నిబంధనలు వర్తింపజేయడం లేదని ఆయన ఎత్తి చూపారు. ప్రభుత్వం స్పందించకుంటే మే 4 నుండి రైల్వే స్టేషన్లు, బస్ డిపోలు మరియు ప్రధాన ఆటో స్టాండ్‌ల వద్ద ఉధృత నిరసనలు చేపడతామని హెచ్చరించారు. ప్రభుత్వ ఆదేశాల ప్రకారం, మహారాష్ట్రలోని లైసెన్స్ పొందిన ఆటో, టాక్సీ డ్రైవర్లందరూ మరాఠీ చదవడం మరియు రాయడం వచ్చని నిరూపించుకోవాలి. ఈ ధృవీకరణ ప్రక్రియను 59 ప్రాంతీయ రవాణా కార్యాలయాల్లో నిర్వహిస్తారు. ఇందులో విఫలమైన వారి లైసెన్సులను రద్దు చేసే అవకాశం ఉందని అధికారులు సూచించారు. ఆటో బ్యాడ్జ్ పొందే సమయంలోనే తమకు మరాఠీపై ప్రాథమిక అవగాహన ఉందని నిరూపించుకున్నామని, ఇప్పుడు మళ్లీ కొత్తగా పరీక్షలు పెట్టడం వివక్షతో కూడుకున్నదని డ్రైవర్ల సంఘాలు వాదిస్తున్నాయి. నిబంధనల ప్రకారం నడుచుకునే తమపై భారం మోపడం సరికాదని వారు ఆవేదన వ్యక్తం చేస్తున్నారు. మహారాష్ట్ర వ్యాప్తంగా ఉన్న 15 లక్షల ఆటో పర్మిట్లపై ఆధారపడి లక్షలాది కుటుంబాలు జీవిస్తున్నాయి. ఈ నేపథ్యంలో ఈ నిబంధన కేవలం చట్టపరమైన సమస్యే కాకుండా లక్షలాది మంది సామాజిక-ఆర్థిక జీవనాధారానికి సంబంధించిన సమస్యగా మారింది.